ن : مجید
کلمات کلیدی :
درباره نوروز ائمه معصوم (س) روایات زیادی در کتابهای حدیث ذکر کرده اند که معروفترین آنها روایت "معلی بن خنیس" است که از نظر صحت سند و سلامت راوی مورد تایید محدثین است.
"معلی بن خنیس" می گوید: "بر امام صادق (ع) وارد شدم فرمود: این روز را می شناسی؟ عرض کردم: قربانت کردم این روزی است که عجم آن را بزرگ می شمردند و به یکدیگر هدیه می دهند. حضرت فرمود: قسم به بیت عتیق که در مکه است این نیست مگر به جهت امری قدیم که برای تو تفسیر می کنم....
نوروز روزی است که خداوند از انسانها پیمان گرفت که بندگی و عبودیت او را گردن گذارند و به پیامبرانش ایمان آورند و دستورهای آنان را بپذیرند. آن نخستین روزی است که خورشید بتابید و بادهای باردهنده وزیدن گرفت و گل و گیاهان روی زمین روئیدن گرفتند.
آن روزی است که فرشته وحی بر پیامبراسلام (ص) نازل شد. آن روزی است که ابراهیم خلیل بتها را درهم شکست و تخت فرعون زمان خود را لرزانید. روزی است که امام علی (ع) بتهای روی خانه کعبه را به زیر افکند و نابود کرد. آن روزی است که کشتی نوح پس از طوفان بر کوه جودی قرار گرفت. آن روزی است که قائم ما در ان روز ظهور خواهد کرد و هیچ روزی نوروز نیست مگر آن، در آن روز توقع فرج داریم، به آن جهت که نوروز از روزهای ما و شیعه ماست. عجم آن را حفظ کرد و شما اعراب آن را تضییع کردید."
معلی بن خنیس در جای دیگر درباره نوروز از امام صادق (ع) چنین نقل می کند: "همانا نوروز روزی است که پیامبر (ص) عهد و پیمانها را برای امیرالمومنین (ع) گرفت و آن روزی است که حضرت بر اهل نهروان پیروز شد."
عبدالصمد بن علی در روایتی از جد خود ابن عباس نقل می کند که: "در نوروز جامی سیمین برای پیامبر (ص) هدیه آوردند و آن حضرت پرسید این چیست؟ گفتند امروز روز نوروز است پرسید که نوروز چیست؟ گفتند: عید بزرگ ایرانیان است. فرمود: آری در این روز بود که خداوند عسکره را زنده کرد پرسیدند: عسکره چیست؟ فرمود: عسکره هزاران مردمی بودند که از ترس مرگ ترک دیار کردند و سر به بیابان نهادند و خداوند به آنان گفت بمیرید و مردند، سپس آنها را زنده کرد و ابرها را امر فرمود که بر آنها ببارد. از این روست که پاشیدن آب در آن روز رسم شده است. سپس از آن حلوا تناول کرد و آنچه در جام بود بین اصحاب خود قسمت کرد و فرمود: کاش هر روزی برای ما نوروز بود."
یاد اهل سینما رفتن نیستم آخرین دفعه ای هم که سینما رفته بودم به پیشنهاد یکی از دوستان برای دیدن فیلمی بود که عنوان کمدی را یدک می کشید فیلمی که جز لودگی و مسخره بازی چیزی برای عرضه نداشت. قبل از آن و در اوایل سال 83 برای دیدن فیلمی کمدی به کارگردانی "کمال تبریزی" و با بازی خوب "پرویز پرستویی" که در سینماهای کشور اکران شده بود به سینما رفته بودم. این فیلم که به معنای واقعی کمدی بود، متاسفانه به دلیل حساسیتهای کاذبی که در جامعه برانگیخته شده بود پس از حدود یک ماه از پرده سینماهای کشور برداشته شد ولی در همین یک ماه نیز فروش خوبی کرد. اما فیلمی که آخرین دفعه من را به سینما کشاند (اوایل سال 86)، به ظاهر کمدی بود ولی در اصل چیزی جز لودگی و ... نداشت و به نظر من توهینی آشکار بود به شعور مخاطب. البته از کارگردان این فیلم نیز انتظاری جز این نمی رفت ولی متاسفانه اکران طولانی این فیلم در بیشتر سینماهای کشور و کسب عنوان پرفروشترین فیلم! باعث توهم کارگردان شد و باعث شد که دو سری دیگر از این فیلم را بسازد. سری دوم که بدتر از سری اول بود و سری سوم را خوشبختانه تا به حال مشاهده نکردم. اکران سری سوم از سه گانه این آقای به ظاهر کارگردان همزمان شده بود با اکران پرافتخارترین فیلم تاریخ سینمای ایران. آخرین ساخته "اصغر فرهادی" که جشنواره بین المللی فیلم فجر در سال 89 آغار موفقیتهای بی شمار این فیلم بود، فیلمی کمدی نبود ولی بعضی از واقعیات را به تصویر می کشید و در واقع به معنای واقعی فیلم بود. سایتها و خبرگزاریهای مختلف در زمان اکران فروش این دو فیلم را با هم مقایسه می کردند با این تفاوت که تعداد سینماهای نمایش دهنده فیلم "جدایی نادر از سیمین" بسیار کمتر از فیلم دیگر بود.
"محمدکاظم روحانی نژاد" خبرنگار صدا و سیما در وبلاگ خود 
مطلب زیر بر گرفته از سایت 
